هر روز رمضان با یاد اسیران استبداد

ندای سبز آزادی

باز مثله همیشه بوی رمضان سراسر شهرها را پر کرده.باز مثله همیشه خیابانها با بوی رمضان چراغانی شده.مردمان کوچه ی ما مثله همیشه برای رفتن به میهمانی خدا آماده میشوند.چشمهایشان را با دوری از گناه سرمه می زنند.دلهایشان را با ذکر خدا خوشبو می کنند.اما مگر می شود سفره افطار آسودگي ام راگسترداند در حالي كه زن و فرزندان اسیران استبداد  در پس ديوار بلند دلتنگي هايشان بر كف تف زده معبر زندان به افطار مي نشينند.چگونه مي توان به ضيافت افطار رفت در حالي كه مدتهاست در ضيافت اسارتند.چگونه مي توان به استقبال اذان گوش نواز موذن زاده رفت در حالي كه اسیران استبداد  بي خبر از هويت دقايقند.چگونه مي توانیم روزه بگشايمم در حالي كه همراهان ما در این راه با شكنجه و توهين افطار مي کنند.چگونه مي توانیم كام به شهد طعام شيرين نمايیم در حالي كه خانواده زندانیان سیاسی مدتهاست در تلخكامي دوري روزگار مي گذرانند.چگونه مي توانیم گوش به كلام روشنگر حق بسپاریم در حالي كه در گوش آنها مي خوانند كه بگويند تلاشگر برپايي فتنه اند.چگونه مي توانیم آسوده به نماز بايستیم در حالي كه تن دردمندشان را ياراي ايستادن نيست.چگونه مي توانیم سيراب خنكاي آب شویم در حالي كهدوستانمان به فراموشي سپرده اند طعم خوشگوار آب را.چگونه مي توانیم دعاي ماه رحمت و بركت را زمزمه كنیم در حالي كه مادران زمزمه گر دعاي فرج يافتنشان هستند.چگونه مي توانیم چشم بر نمايش تزوير بسايیم در حالي كه چشمان همسرهای اسیران استبداد بي تاب ديدارشان است.چگونه مي توانیم در رخوت ساعات پس از افطار فرو رویم در حالي كه تن هایشان دردمند بالين سنگي اسارتگاهست .چگونه مي توانیم در آرامش سر بر بالين نهیم در حالي كه صدها سبز بي نام و نشان و مظلومانه همين نزديكي ها به خاك قساوت سپرده مي شوند.چگونه مي توانیم سحرگاه بي ياد زخم خوردگان ظلم بر سكرات خواب فائق آيیم در حالي كه گرفتار خواب زدگان زمانه اند.چگونه مي توانیم به ننگ اين زندگي تن دهیم در حالي كه آنها در انديشه رهايي از قيد حياتند.

چگونه مي توانیم شبهاي قدر و نزول قرآن را احياء داریم در حالي كه روح آزاده شان از حق حيات و احياء محروم گشته است.

اما تنها کاری که از دستان خالیمان بر می آید نوشتن و گفتن از آنهاست .گفتن از قصه غصه چشمان مادران.نوشتن از اندوه خانه کرده در چهره همسرها.کشیدن آرزوی کودکانی که شبها خواب آزادی پدرانشان را می بینند.. ماه مبارک امسال را می خواهیم وقف آزادی زندانیان سیاسی  کنیم.می خواهیم با نوشته هایمان و عکسهایمان دنیا را پر کنیم از اسمهایشان.می خواهیم لبهای روزه دار را پر کنیم از دعای آزادی آنها.

جویندگان همیشگی آزادی شما هم ما را با قلم ها با پوستر و عکسهایتان یاری کنید تا در این ماه ذره ای از غم اسیرانمان  و خانواده هایشان بکاهیم.

ما پس از جستجو و تحقیق توانستیم نام 125 نفر از اسیران استبداد  را بیابیم.و تصمیم گرفتیم که هر روز از ماه رمضان را به چند نفر از این عزیزان اختصاص دهیم.در این روز ها از آنها بگوییم.همراه با خانواده هایشان اشک بریزیم و از خدا بخواهیم هر چه زودتر آنها را آزاد کند.

نام این اسیران و روزهای مختص آنها به شرح زیر است:

در ضمن ایده هایی نیز برای شبهای قدر داریم که با نزدیک شدن به شبهای قدر با شما در میان خواهیم گذاشت

شما میتوانید متن های خود در این خصوص را برای انتشار به ندای سبز آزادی ارسال کنید