یادداشت وارده / نمی گذاریم تاریخ دوباره تکرار شود....

بابک هاتفی – کودتای 28 مرداد؛ شعبان بی مخ و دارو دسته اش به خیابان ها ریختند... علیه دولت ملی مصدق شعار دادند...دفتر روزنامه ی "نامه ی مردم" و رادیو دولتی را تخریب و تصرف کردند...شعار سر دادند : مرگ بر مصدق ، جاوید شاه ، زنده باد سلطنت... گارد ویژه ی سلطنتی شهر را به سلطه ی خویش درآورد...خسرو روزبه از اساتید دانشکده ی نظامی به بیابان گریخت و سرانجام در سال 37 دستگیر و تیرباران شد...مرتضی کیوان همان سال دستگیر و تیرباران شد ، احمد شاملو یار و رفیق این مبارز در سوگش چنین سرود : سال پست / سال درد /سال عزا / سال اشک پوری / سال خون مرتضی... . مردم سکوت را ترجیح دادند و در خانه هایشان نشستد و کسی را یارای اعتراض نبود...مصدق به احمد آباد تبعید شد...دسته ای از توده ای ها و روشنفکران تیرباران شدند یا به زندان افتادند...آن دسته ی دیگر هم که ماندند سر به لاک خویش فرو بردند و افسرده شدند...شاه دوباره به ایران بازگشت...با قدرت بیشتری به سرکوب پرداخت...تا سال 57 که منجر به انقلاب شد...و این بود خلاصه ای از وقایع آن کودتا و نتیجه اش...

کودتای 22 خرداد
حال بیایید به 56 سال بعد ، یعنی خرداد ماه 1388 ، سی سال میشود که شاه رفته و رژیم سلطنت سرنگون شده...حالا دیگر نظام، نظام جمهوری اسلامی است و باید به رای مردم باشد نه یک شخص خاص!...حالا ماه خرداد است...ماهی که در این سی ساله معروف شده است به ماه پر از حادثه...شور و شعف میان مردم و به خصوص جوانان در روزهای منتهی به خرداد موج می زند...روح تازه ای در شهر دمیده است...و گویی مردم بعد از 4 سال دولت خودکامه ی احمدی نژاد و تجربه ی فقر و خفقان و سانسور در بالاترین حدش حالا بانگ طبلی سبز را شنیده اند...روشنفکر و استاد دانشگاه و شاعر و کارگردان و کارگر فرقی نمی کند همه و همه دل به تغییر بسته اند با باوری سبز...و به جهان نوید ایرانی بهتر را می دهند...مناظره های انتخاباتی چهره ی فاسد و دروغ گوی رییس دولت نهم را بیش از قبل رو کرده است...مردم روز به روز به چهره ی صادق و آرام اما حق گوی مهندس موسوی بیشتر از قبل ایمان می آورند و شیخ مهدی کروبی همچنان افشاگری می کند...رفسنجانی به رهبری انقلاب خبر از آتش زیر حاکستر می دهد به عنوان یک یار و همسنگر دیروز و امروز و فردا...اما گوش رهبر به ندای هیچ کس جز باند کودتا بدهکار نیست...حتی اگر آن فرد رفسنجانی باشد که امام خمینی گفت : "هامشی زنده است تا انقلاب زنده است"...و حالا روز رای گیری فرا می رسد 22 خرداد...همه چیز برای پیروزی مهندس موسوی آماده است...همگان می روند تا در 23 خرداد جشن پیروزی را بگیرند...اما در پشت صحنه ورق بر می گردد...کودتا می شود...درست مثل 56 سال پیش ...باقی ماجرا را دیگر همه می دانند که تا به امروز چه گذشته است...

نکته ی اصلی
این دو کودتا را مثال زدیم تا به این نکته برسیم که تفاوت کودتای 28 مرداد با کودتای 22 خرداد تنها و تنها در ایستادگی مردم و در پی آنها رهبران جنبش اعتراضی بود...به سادگی اگر مردم از کنار این کودتا هم می گذشتند تفاوت چندانی با 28 مرداد نمی کرد ، اگرچه با این ایستادگی مردم، حکومت هم تا به امروز کوتاه نیامده و دست به خشونت بیشتری زده و بی شک خواهد زد...بیش از هزاران زندانی ، صد ها کشته تاوان مقاومت مردم تا به امروز بوده و بی شک برای رسیدن به هدف هزینه ی بیشتری هم جنبش متحمل خواهد شد اما مهم این است که ، نه این برف را سر باز ایستادن نیست دیگر...
بگذارید کلامم را با شرح یک عکس ساده که شاید در تظاهرات میلیونی 25 خرداد دیده باشید تمام کنم، در این تظاهرات تصویری از مهندس موسوی و مرحوم دکتر مصدق در دست بعضی سبز ها بود و زیر آن نوشته شده بود : "نمی گذاریم تاریخ دوباره تکرار شود..."
حدیث مقاومت امروز جنبش سبز همین است.