و خداوند چه زیبا امید را در وجود انسان می پروراند و از ناامیدی نهی می فرماید:
«قل یا عبادی الذین أسرفوا علی أنفسهم لاتقنطوا من رحمة الله، إنّ الله یغفر الذنوب جمیعاً، إنّه هو الغفور الرحیم» : «بگو: ای بندگانم که بر خویش زیاده روی داشته اید، از رحمت خدا ناامید نشوید؛ همانا خداوند تمام گناهان را می بخشد؛ اوست آن آمرزگار مهربان بدون تردید.» (آیه 53 از سوره زمر)
و حقیقتاً از پروردگار غفور رحیم جز این چه سزد؟!
این آیه یکی از امیدبخش ترین آیات قرآن کریم است. از آن می آموزیم که امید بایستی در تمامی مراحل زندگی همراهمان باشد و یاریگرمان.
در آستانه نیمه شعبان هستیم. سالروز تولد منجی بشریت. سالروز تولد امید به آینده ای روشن. و با توجه به امید است که انتظار معنا می یابد. انتظار، دیدن روزنه امید برای رهایی است. انتظار، تلاش و فعالیت و مبارزه برای رهایی است. و انتظار این است که مبارزات اهل حق و باطل ادامه داشته باشد تا قیام مهدی موعود، و قیام حضرتش آخرین حلقه از مجموع مبارزات حق و باطل است.
پروردگارا! شعله امید را در سینه های ما برافروز و ما را از منتظران واقعی حضرت حجت قرار ده. از کسانی که چشم به راه یک تحول هستند، چشم به راه یک گشایش، و چشم به راه یک آینده مطلوب؛ و برای دستیابی به آن در تلاشی بی وقفه. و بدانیم وقتی امید به آینده از دست رود هر تلاشی برای امروز بی معنا خواهد بود.
و اما ای ساحل سبز امید! ما را دریاب؛ در میان این همه امواج سهمگین، در میان این همه تاریکی.
و امید این که باورمان شود که دفتر هستی فردا ورق خواهد خورد، صبح خواهد آمد و آفتاب جهانگیر خواهد شد.
و امید این که پوینده راه حق و حقیقت باشیم.
TLNzOkNNofMzYU
9LiDUf xpkmaqigoxro, [url=http://fsdcwjflckrr.com/]fsdcwjflckrr[/url], [link=http://grpqyzjiisca.com/]grpqyzjiisca[/link], http://devgpnkkiexj.com/
ارسال نظر جدید