در دادگاه انقلاب و دادستانی چه می گذرد

 ندای سبز آزادی: خانواده های زندانیان سیاسی به ویژه زندانیان حوادث پس از انتخابات از برخوردهای ناشایست مسولان دادگاه انقلاب و دادستانی تهران ناراضی اند و نمی دانند باید شکایت شان را به کجا ببرند .

خانواده این زندانیان که از سال گذشته تاکنون مسیری جز دادسرای اوین ، دادگاه انقلاب و دادستانی را نمی شناسند هربار با چشمان اشکبار این محلها را که فقط برای پی گیری وضعیت پرونده عزیزان شان به آنها سر می زنند ترک می کنند .

مسولان با برخوردهای نامناسب و جوابهای سربالا آنها را مدام به یکدیگر ارجاع می دهند .

خانواده ها از برخورد نامناسب قضات دادگاه انقلاب هم سخن می گویند . قضاتی که باید با عدل و عدالت با آنها رفتار کنند .اما تنها رفتارهای تند و نامناسب آنها را با خود و عزیزان شان شاهدند . شعبه 26 دادگاه انقلاب به ریاست قاضی پیر عباسی ، شعبه 28 به ریاست قاضی مقیسه و شعبه 15 که ریاست آن از قاضی صلواتی به فرد دیگری واگذار شده از جمله شعبه هایی است که پرونده زندانیان حوادث انتخابات و دیگر زندانیان سیاسی به آنها ارجاع شده است.

خانواده ها بارها پس از مراجعه به این شعبه ها از نوع برخورد قضات گلایه داشته و به قول خودشان تا روزها پس از این مراجعه ها احساس بیماری کرده اند.

قاضی پیر عباسی رییس شعبه 26 دادگاه انقلاب هر چند برخورد نسبتا مناسب تری با خانواده های اسرا دارد اما این روزها به عنوان قاضی ای معروف شده که حکم های بسیار سنگین ، غیر انسانی و نامتناسب با اتهامات فرد صادر می کند . این روزها این قاضی دادگاه انقلاب به عنوان سخت گیرترین و بی رحم ترین قاضی این دادگاه پس از قاضی صلواتی شناخته می شود . پیر عباسی رییس دفتری به نام" ستاری "دارد که به گفته منابع آگاه از ماموران مستقر وزارت اطلاعات در دادگاه انقلاب است و برخورد بسیار نامناسبی با مراجه کنند گان به این شعبه دارد .

مادر یکی از زندانیان سیاسی در این باره می گوید :« هر بار که برای پی گیری وضعیت فرزندم به این شعبه می روم آن قدر برخورد نامناسب می بینم که تا دوروز بیمارم . رییس دفتر این شعبه آقای ستاری حتی موقع امضا کردن برگه های خروج که به صورت طبیعی وقتی وارد هر سازمانی می شوی آن را به تو می دهند و هنگام ورود تحویل می گیرد آن قدر اذیت مان می کند که از رفتن به این دادگاه پشیمان می شویم .»

همسر یکی دیگر از زندانیان حوادث پس از انتخابات هم نظر مشابهی دارد و ادامه می دهد «: هربار به دفتر قاضی پیر عباسی می روم تمام بدنم شروع به لرزیدن می کند چون نمی دانم مسول دفتر ایشان آقای ستاری چگونه با من برخورد می کند اوبارها با فریاد و پرخاش من را که فقط یک سوال درباره پرونده شوهرم داشته ام از اتاق بیرون کرده است . نمی دانم اگر ما به این مراکز به اصطلاح قانونی هم برای پی گیری پرونده زندانی مان مراجعه نکنیم پس به کجا مراجعه کنیم .»

قاضی صلواتی رییس شعبه 26 دادگاه انقلاب نیز که از او به عنوان کاندیدای مورد نظر کودتاگران برای جایگزینی سعید مرتضوی در دستگاه قضایی یاد می شود، به برخوردهای این گونه با زندانیان معروف است. هربار یکی از خانواده ها برای پی گیری پرونده فرزند یا همسرش به او مراجعه می کرد با لحن پرخاشگرانه و بی ادبانه او روبرو می شد.

قاضی مقیسه رییس شعبه 28 هم چنین وضعیتی دارد . وی حتی با متهمانش که در جلسه دادگاه هم شرکت می کنند همین گونه برخورد می کند و گاهی آنها حق دفاع از خود را هم پیدا نمی کنند .

مادر یکی از زندانیان سیاسی که قاضی مقیسه پرونده اش را بررسی می کند می گوید :« هربار نزد این قاضی می روم تا چند روز از خود می پرسم چطور این افراد نام قاضی بر خود نهاده اند . پسر من یک دانشجو است . هربار برای پی گیری وضعیت پرونده اش به این شعبه می روم پشیمان می شوم چرا که این قاضی درست مثل دشمن خونی اش با ما رفتار می کند . ما نمی دانیم باید شکایت از اینها را به که ببریم . فعلا که پناهگاهی جز خداوند نداریم اما در قیامت حتما آنها به سزای اعمالشان می رسند و در آنجا ما از آنها نخواهیم گذشت »

خانواده ها همچنین ازبرخوردهای بسیار تند قاضی شعبه 54، قاضی " موحد" می گویند . او هر بار با خانواده متهمان پرونده اش برخوردهای بسیار خشنی می کند و آنها را حتی از دفترش بیرون می اندازد . او بیشتر مسولیت تجدید نظر در احکام صادر شده برای زندانیان سیاسی را برعهده دارد .

خیلی ها معتقدند که تعداد اندک شعبه های رسیدگی کننده به پرونده زندانیان سیاسی برای همین است و قاضی ها یی با چنین برخوردهایی از سوی وزارت اطلاعات به عمد انتخاب شده اند . تا هم با رفتارهای این چنینی موجب فرسایش خانواده های زندانیان شوند و هم کاملا تحت نفوذ این وزارت احکام سنگین صادر کنند .

خانواده های زندانیان سیاسی همچنین از برخوردهای نامناسب مسولان دادستانی تهران گلایه دارند . آنها هیچ وقت این موضوع را از یاد نمی برند که پس از عزل مرتضوی از مقام دادستانی تا مدت کوتاهی دادستان و معاونانش برخوردهای مناسبی با خانواده ها داشتند . اما اکنون که مدت کوتاهی است از تصدی شان بر این شغل می گذرد دوباره همان رفتارهای نامناسب قبلی را در دادستانی پیش گرفته اند . آنها بارها و بارها برای دیدن دادستان و حتی معاونش خانم اسدی تقاضای ملاقات می کنند . اما هربار این تقاضاها بی نتیجه است یا اینکه اگر هم به جایی برسد آنچنان رفتارهای تندی ازسوی آنها به خصوص معاونان و کارمندان این دفتر با خانواده ها می شود که آنها از رفتن شان پشیمان می شوند.

اکنون تمام ملاقاتهای حضوری زندانیان سیاسی زیر نظر دادستان تهران است و او تا نامه ملاقات را صادر نکند هیچ زندانی موفق نمی شود خانواده اش را برای نیم ساعت هم که شده حضوری ببیند و باید همان ملاقاتهای کابینی پشت تلفن را تحمل کند . اما با این همه گرفتن این نامه ها به آسانی نیست و خانواده ها مجبورند بارها به دادستانی بروند تا اجازه ملاقات را پیدا کنند. این مظلومان بارها در گرمای سوزان تابستان به دادستانی می روند بدون اینکه نامه ملاقات را دریافت کنند یا اینکه موفق به دیدن آنهایی شوند که وظیفه ای جز رسیدگی به مسایل شان را ندارند .

خانواده های زندانیان سیاسی از همه مسولان آگاهی که هنوز در این نهادها حضور دارند می خواهند که به این برخوردهای نادرست توجه و در اصلاح آنها بکوشند .