رئيس مجلسي كه گزارش مجلس را كشكي مي‌خواند امروز مصوباتش را لازم الجرا نمی‎دانند

هنوز تنها 7 سال از زماني كه علي لاريجاني رئيس وقت سازمان صدا و سيما نتايج تحقيق نمايندگان مردم در مجلس ششم از نهاد تحت مديريتش را «كشكي» خواند و به استهزا گرفت، نمي‌گذرد. زماني كه چهره مورد اعتماد رهبر ايران بر مسند رياست سازمان مهمي چون صدا و سيما بود و با بهره‌گيري از قابليت‌هاي اين سازمان نقش مهمي در ایجاد مزاحمت و برخورد با اصلاح طلبان ايفا مي‌كرد. اما حالا خود لاريجاني با منتقدان و مخالفاني مواجه شده است كه عليه مصوبات مجلس و تصمات رئيسش تندترين جملات و انتقادات را بر زبان مي‌اورند. تاريخ به همين زودي در حال تكرار است؟

طرح تحقيق و تفحص از صدا و سيما

نزديك به نه سال پيش بود كه جمعي از نمايندگان دوره ششم مجلس شوراي اسلامي طرحي درباره تحقيق و تفحص از سازمان صدا و سيما ارائه كردند. طرحي مهم و جنجالي كه البته مانند بسياري ديگر از طرح‌ها و تصميات مجلس ششم با مخالفت‌هاي شوراي نگهبان و نهدهاي حكومتي مواجه شد اما توانست افشاگر بخش عمده اي از تخلفات نهاد زير نظر رهبري باشد. طرح تحقيق و تفحص از سازمان صدا و سيما دهم مهرماه سال 82 بعد از كش و قوس‌هاي فراوان درباره اختيارات مجلس در تحقيق از نهادهاي زير مجموعه رهبري تصويب شد. نمایندگان مجلس ششم که اکثریت آن را اصلاح طلبان تشکیل می‌دادند خواستار تحقیق و تفحص از صدا و سیما شدند اما شورای نگهبان با این تفسیر که رهبر فوق همه قواست مانع از تحقیق و تفحص مجلس گردید. با اصرار نمایندگان، علی خامنه‌ای نهایتاً تحقیق و تفحص را پذیرفت و مجلس توانست تنها در سه موضوع شامل: میزان ونحوه هزینه کردن درامدهای اگهی‌ها، خریدهای خارج از کشور و اهدای هدایا تحقیق کند. مطابق پيش‌بيني‌ها، طرح تحقیق با کارشکنی‌های متعدد سازمان صدا و سيما و مديرانش مواجه شد و بیش از یکسال بطول انجامید.

نقش مهم علي كردان

از ميان مديران صدا و سيما، علي كردان كه آن زمان معاون مالي و اداري سازمان بود بيشترين نقش را در مقابله با طرح تحقيق و تفحص داشت. او بعد از ماجراي استيضاحش در اواخر سال 87 در مصاحبه‌اي عملا كارشكني‌اش را در موضوع تحقيق و تفحص تاييد كرد: «دوم خردادي‌ها بعد از اين كه نفوذشان در بدنه صدا و سيما جواب نداد، آمدند و بحث تحقيق و تفحص از صدا و سيما را در مجلس ششم مطرح و تصويب كردند تا بتوانند موتور صدا و سيما را در دفاع از ارزش‌ها كند كنند. آقای لاريجاني من را صدا زد و گفت مسئوليت تحقيق و تفحص مجلس با تو، من گفتم كه اين كار از لحاظ قانوني كار آقاي ضرغامي كه معاون پارلماني سازمان هستند مي‌باشد و ممكن است آقاي ضرغامي ناراحت شوند، ولي آقای لاريجاني گفت كه موضوع حساس است. ضرغامي نمي‌تواند و مسئوليت را به من سپردند. مجلس ششم نامه زد كه كپي كل اسناد مالي سازمان از سال 64 تا 74 را مي‌خواهند. من هم سريع با استان‌ها هماهنگ كردم و كپي همه اسناد را كه 18 كاميون مي‌شد فرستادم دم مجلس كه آقاي كروبي زنگ زدند كه من خواهش مي‌كنم اين كاميون‌ها را برگردانيد. من گفتم كه چون نامه درخواست رسمي زدند، بايد نامه رسمي بزنند كه ما برگردانيم كه در نهايت ما برگردانديم. بعد رفتند يك تيمي انتخاب كردند و فرستادند كه ما از ورود دو نفر از آنها به محل بايگاني اسنادمان خودداري كرديم، به خاطر اين كه بنا بر تحقيقات حراست ما، در قائله اوجالان سنندج سابقه آدم‌كشي داشتندو البته بنا بر قانون اساسي ما موظف بوديم كه اسناد خود را فقط در اختيار نمايندگان مجلس قرار دهيم كه در نهايت چند نماينده آمدند و هرچه گشتند مدركي به دست نياوردند و در نهايت رفتند.» البته لاريجاني بعدها در جريان استيضاح كردان كمترين حمايت را از او انجام نداد تا نشان دهد تلاش مي‌كند هميشه در جهت كفه سنگين ترازو بايستد.

فرجام طرح تحقيق و كشكي خواندن تحقيق نمايندگان

گزارش تحقیق و تفحص مجلس تنها از ۵ حساب بانکی صدا و سیما (از مجموع ۲۰۰ حساب بانکی) حاکی از تخلفات مالی به ارزش ۵۲۵۰ میلیارد ریال در این سازمان بود. انتشار همين گزارش با واكنش شديد نهادهاي حكومتي مواجه شد. علي لاریجانی تحقیق و تحفص نمایندگان را به تمسخر گرفته و آنرا «کشکی» خواند. صداو سیما و قوه قضائیه نمایندگان را تهدید به محاکمه کردند اما نمایندگان در بیانیه‌ای که در آخرین روزهای عمر مجلس ششم منتشر شد، خواستار پیگیری و رسیدگی به گزارش تحقیق و تفحص توسط یک قاضی «خداترس، عادل و بی‌طرف» شدند. در بخشي از اين نامه آمده بود: « به استهزاگرفتن اقدام نمايندگان ملت و كشكي خواندن گزارش هيأت تحقيق و تفحص از عملكرد صداوسيما توسط مديرعامل اين سازمان بيانگر اين است كه از ديدگاه اين آقايان حتي مبارزه با مفاسد اقتصادي هم تعريف و معياري دوگانه دارد وصرفاً يك تاكتيك سياسي است.» قوه قضائیه هیچگاه به این گزارش رسیدگی نکرد و مجلس اصولگرای هفتم نیز علاقه‌ای به پیگیری آن نداشت. قرائت گزارش تحقیق و تفحص مجلس از صداو سیما همزمان با روزهای پایانی فعالیت مجلس ششم و برگزاری انتخابات مجلس هفتم بود.صدا و سیما در جریان انتخابات اخبار رد صلاحیت گسترده نامزدهای اصلاح طلب، اعتراضات احزاب و گروه‌ها به عملکرد شورای نگهبان، تحصن نمایندگان و نهایتا تحریم انتخابات توسط اصلاح طلبان را با نگاهی جانبدارانه پوشش داد تا جاییکه به سانسور بیانیه مشترک روسای دو قوه(خاتمی رییس جمهور و کروبی رییس مجلس) رسید. اصلاح طلبان ضمن آنکه لاریجانی را متهم می‌کردند که مغز متفکر جناح راست (اصولگرا) است و صداو سیما را به دستگاه تبلیغانی محافظه کاران تبدیل کرده‌است، ریشه بخشی از تلاشهای وی را در نگرانی از احتمال پیگیری گزارش تحقیق و تفحص مجلس و تخلفات ۵۲۵۰ میلیارد ریالی اش می‌جستند. خاتمی رییس جمهور و اکبر اعلمی (رییس هیات نظارت بر صداو سیما) در بیانیه‌های جداگانه‌ای به این اقدام لاریجانی اعتراض کردند.

7 سال بعد، انتقاد لاريجاني از توهين به مجلس

از آن اتفاقات و كشكي خواند تحققات نمايندگان مجلس توسط لاريجاني حالا نزديك به 7 سال مي‌گذرد. از آن زمان تا به حال اتفاقات زيادي در كشور افتاده است كه بي‌شك مهم‌ترينش انتخابات سال گذشته ریاست جمهوري و تقلب گسترده در آن بود. انتخاباتي كه حتي علي لاريجاني رئيس محافظه‌كار مجلس را هم در تيررس انتقادات برندگان قرار داد. چند هفته پيش تصويب طرح مجاز شمردن وقف موسسات آموزش عالي غير دولتي بهانه اي شد تا سخت‌ترين جملات و شعارها عليه لاريجاني در مقابل مجل فرياد زده شود. شعارهايي كه فرياد از نهاد لاريجاني درآورد كه:« آيا درست است كه قوه‌ مقننه كشور كه مفتخر به اسلامي بودن و ولايي بودن است اين‌گونه در معرض ناسزا و دشنام قرار گيرد؟ اين مجلس را متهم به كيف انگليسي مي‌كنيد؟ اين مجلس را متهم به بي‌ولايتي و تهديد به تعطيل مي‌كنيد؟ اين مجلس خميني است، اين مجلس خامنه‌اي است. اين مجلس خامنه‌اي است كه شما درباره‌ او چنين گفتيد. آيا اين راه و رسم رفتار حزب‌اللهي و ولايي است؟ كجاي سنت 30 ساله‌ي انقلاب از لسان امام و رهبر معظم انقلاب كوچك‌ترين توهيني به مجلس سراغ داريد؟ اين مصداق بي‌بند و باري گفتاري كه رهبر معظم چند سال پيش انذار دادند، نيست؟ آيا وقت آن نرسيده قدري در رفتار و گفتار خود تجديدنظر كنيد؟»

و اين صحبت‌ها بلافاصله يادآور همان صحبت‌هاي 7 سال پيش خود لاريجاني بود كه با كشكي خواندن تحقيق نمايندگان بزرگ‌ترين توهين را به مجلس كرده بود و حتي واكنش نمايندگان را در نوشتن بيانيه‌اي برانگيخته بود.

طنز تاريخ زود تكرار شد.