ادامه سرکوب فعالان کارگری
اتحادیه آزاد کارگران ایران اعلام کرد که صدیق کریمی، عضو هیئت مدیره، و فواد کیخسروی، از اعضای فعال این تشکل کارگری در شهر سنندج، بار دیگر به دادگاه انقلاب این شهر احضار شده اند.
این احضاریه در ارتباط با پرونده بازداشت آقایان کریمی و کیخسروی در تجمع حدود 200 تن از کارگران و فعالان کارگری در روز جهانی کارگر، اول ماه مه، در دادگاه انقلاب سنندج است که یکبار در روز 29 تیر سال جاری به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در اتحادیه آزاد کارگران ایران محاکمه شدند.
محاکمه آنان به این اتهام در حالی صورت گرفته است که روز 11 اردیبهشت ماه سال جاری توسط مامورین امنیتی در شهر سنندج به اتهام تلاش برای برگزاری مراسم روز جهانی کارگر بازداشت شدند و مورد بازجویی قرار گرفتند.
آقای کریمی در روز 16 اردیبهشت و آقای کیخسروی در روز 19 اردیبهشت به قید وثیقه 50 میلیون و 20 میلیون تومانی از زندان آزاد شدند.
به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، صدیق کریمی و فواد کیخسروی در محاکمه 30 دقیقه ای خود در روز 29 تیر، به دفاع از عضویت خود در این تشکل کارگری پرداختند و در رابطه با مراسم روز جهانی کارگر سال جاری گفتند که از صبح این روز در بازداشت اداره اطلاعات سنندج بوده اند.
احضار آقایان کریمی و کیخسروی به دادگاه انقلاب سنندج را می توان ادامه برخوردها با فعالان کارگری و سندیکایی دانست.
در ماه های اخیر، شماری از فعالان کارگری احضار، بازداشت و زندانی شده اند.
از میان این فعالان کارگری و سندیکایی، که هنوز زندانی هستند، می توان به رضا شهابی، بهنام ابراهیم زاده و مهدی فراهی شاندیز اشاره کرد.
در این حال، آخرین خبرها در خصوص آقای شهابی، از اعضای هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران، حاکی از ملاقات وی و خانواده اش در زندان اوین است.
بر اساس گزارش ها، چهره رنجور و لاغر رضا شهابی نشاندهنده فشارهایی است که وی از زمان بازداشت خود تاکنون در روز 22 خرداد متحمل شده است.
از سوی دیگر، به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، وضعیت بهنام ابراهیم زاده، فعال کارگری و مدافع حقوق کودکان که روز 19 خرداد ماه در سنندج بازداشت شد، همچنان نامشخص است. و خانواده اش پس از تماس تلفنی روز 22 خرداد او، دیگر اطلاعی از این فعال کارگر و مدافع حقوق کودکان در زندان ندارند و این موضوع موجب نگرانی شدید آنان شده است.
برخوردها با فعالان کارگری و سندیکایی تازگی ندارد و در همین ارتباط، حتی می توان به بازداشت های جمعی کارگران کارخانه لاستیک البرز( کیان تایر)، شرکت نیشکر هفت تپه و نیز رانندگان شرکت واحد اتوبوس رانی تهران از سال 1384 ( زمان به قدرت رسیدن محمود احمدی نژاد) تاکنون اشاره کرد.
این بازداشت ها و وارد کردن اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام، تشویش اذهان عمومی و بر هم زدن نظم عمومی در شرایطی به این فعالان کارگری و سندیکایی و نیز کارگران وارد می شوند که آنان تنها خواستار فراهم آمدن شرایط مناسبی برای زندگی خود و خانواده هایشان هستند
دریافت به موقع دستمزدها و مزایا، ایجاد اشتغال و جلوگیری از اخراج بی رویه کارگران از جمله این شرایط هستند، اما به جای تحقق این خواسته ها، کارگران و فعالان کارگری و سندیکایی که برای دفاع از حقوق خود، بر اساس قوانین داخلی و جهانی که ایران نیز آنها را پذیرفته است، دست به تشکیل سندیکا یا تشکل کارگری می زنند، از سوی دولت کودتا با اتهام های سیاسی و امنیتی مواجه می شوند.
از نمونه کسانی که در سال های اخیر به همین اتهام ها بازداشت و زندانی شده اند، می توان به منصور اسانلو و ابراهیم مددی، رئیس و نایب رئیس هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه، اشاره کرد که به پنج و سه سال زندان محکوم شده اند.
این در حالیست که آقای اسانلو اخیرا به اتهام اقدام علیه امنیت ملی دوباره به یک سال زندان دیگر محکوم شده است.
جنگ یا ننگ؟
درود بر شما
حیوانات وحشی و درنده با راهپیمایی سکوت، ادبیات و احترام از ریختن خون این مردم دست بر نخواهند داشت.
بر عکس تمام کسانی که به پایبندی جبهه سبز به قانون و عدم خشونت بر علیه چماق داران رژیم اعتقاد دارند این جانب اعتقاد دارم با این جماعت مثل خودشان باید رفتار کرد. باید جوانها در هر محله این عوامل را شناسایی سپس اعدام کرده و این قدر دامنه این اعدامها گسترش یابد که ترس در دل بسیجی ها و دارو دسته چماق بدست حکومت بیافتد. با از پای در آوردن هر بسیجی چنان ترسی ایجاد خواهید کرد که ستونهای حکومت را خواهد لرزاند.
فراموش نکنیم حکومت بجز چند هزار نفر چاقوکش و اوباش به نام بسیجی نقطه اتکای دیگری ندارد و چنانچه اعدام این ارازل توسط نیروهای مردمی با موفقیت انجام شود عمر حکومت به پایان خواهد رسید.
با تشکر
ارسال نظر جدید