روز شمار حصر:

گزارش

ستاد برگزاری دهه فجر با مراسمی که برگزار کرد، سی و سومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی را با رخدادی پرسش برانگیز و واکنش های بس متفاوت (از توهین و تمسخر و طعن، تا گلایه و ناراحتی و انتقاد و نیز تعجب و حیرت و ابهام و پرسش) توام نمود.
اکنون که نویسندگان نسل جوان ایران به انتشار الکترونیکی آثار ممیزی و توقیف‌شده خود روی آورده‌اند، دستگاه سانسور جمهوری اسلامی با پدیده جدیدی روبه‌رو است. اینترنت به سلاح برنده و کارآمدی تبدیل شده که غلبه بر آن نا‌ممکن است و به زبان ساده‌تر جلویش را نمی‌توان گرفت. اینترنت می‌تواند یک‌شبه کتابی را که اجازه انتشار ندارد در اختیار میلیون‌ها خواننده قرار بدهد.
بار دیگر با نزدیک شدن به زمان انتخابات فرمایشی مجلس شورای اسلامی فشار بر روزنامه نگاران و فعالان سیاسی افزایش یافته است و به بهانه های واهی هر روز جمعی از روزنامه نگاران بازداشت شده و فشار بر خانواده ها و اطرافیان آن فزونی می یابد. شنیده های گوناگون و غریبی در تمام ماه های پس از کودتای انتخاباتی از فشار بر خانواده های فعالان مطبوعاتی و کنشگران مدنی و سیاسی شنیده شده است.
«در انتخابات سال ۸۸ برای اولين بار شرکت کرد و مثل خيلی از مردم ديگر او هم به يک نامزد انتخابات رای داده بود. در شب انتخابات من خبر را اشتباهی متوجه شده بودم و به او گفته بودم بالاخره کانديدايی که به او رای دادی پيروز شد، او خيلی خوشحال شد و گفت خب معلوم بود با اين همه ميزان مشارکت چه کسی پيروز می شود اما صبح روزِ بعد از انتخابات وقتی نتيجه را از تلويزيون شنيد بسيار به او شوک وارد شد و تعجب کرده بو
ندای سبز آزادی - فیروزه رمضان زاده: شرایط کنونی ایران امروز را می توان با آفریقای جنوبی و کشورهای اروپای شرقی پیش از فروپاشی کمونیسم مقایسه کرد.
۲۵ بهمن معلوم خواهد کرد که اقتدارگرایان با وجود آن که دو سال و نیم از کودتای انتخاباتی گذشته، تا چه حد از جنبش در سایه ی سبز در هراس و ترس اند. ماه هاست که اقتدارگرایان جنبش سبز را مرده توصیف می کنند. ۲۵ بهمن نشان خواهد داد که حاکمیت با جنبش ی که مرده می خواندش، چگونه مواجه خواهد شد. و فراتر، جنبش ی که مرده ارزیابی می شود چگونه زنده و پویا و موثر است.
سبزها بلوغ خود را در مبارزات مدنی به نمایش گذاشتند، آنگاه که بی‌هیچ رهبری و هیچ رسانه‌ای هماهنگ و منسجم در همه شهرها سر قرار موعود به خیابانها آمدند. اینک باز بهمن است. ۲۵ بهمن خیابان‌های همه شهرهایمان می خواهد حماسه حضور دیگری را به تصویر کشد. حضوری آگاهانه در بهمنی که نوید "استقلال و آزادی"‌اش در همه جای ایران زمین طنین افکن است.حضوری برای بودن و زیستن.
۲۵بهمن ۱۳۹۰ بار دیگر بسیاری از نقاط ایران سبز خواهد شد. چه سبزها امکان بروز و ظهور خیابانی و میدانی پیدا کنند؛ و چه با سرکوب و جو امنیتی این امکان متحقق نشود. درهرحال این پتانسیل جنبش سبز است که در وجه اثباتی و ایجابی یا سلبی، خودنمایی خواهد کرد. این که سبزها و تغییر خواهان و معترضان به شرایط کنونی ایران، چه پاسخی به فراخوان شورای هماهنگی خواهند داد، نیازمند اندکی صبوری است.
آنها تلاش کردند تا می توانند هر هنرمندی را که حامی جنبش است، تحت فشار بگذارند، زندانی کنند، از کشور برانند و هر کسی را که می شود خرید بخرند و به حامی خود تبدیل کنند. این امر عاقبت به هذیان گوئی و اوباشگری حکومت در مقابل هنرمندان انجامید. برخی از هنرمندان علنا در شبهای شعری که رهبر کشور برگزار کرده بود، یا اشعاری علیه او خواندند، یا از شرایط سخت مردم گفتند،
مثل خیلی از سیاستمداران بعد از انقلاب، مدرک تحصیلی اش را از انگلیس گرفته و برخلاف برخی که تحصیل در انگلستان برایش لکه ننگی در پرونده بوده است، برای این پسرخاله لاریجانی ها چنین دستاوری به همراه نداشت. احمد توکلی هر چند می خواهد مثل همیشه ادعای" استقلال" داشته باشد، اما انصرافش در زمان کاندیداتوری احمدی نژاد به نفع این شهردار تازه کار فراموش نشدنی است.